محمود بن عمر زمخشری خوارزمى با کنیهٔ ابوالقاسم، لقب‌گرفته و شهرت‌یافته به جارالله زَمَخشَری (۲۷ رجب ۴۶۷ – ۹ ذی‌الحجه ۵۳۸ ه.ق) مفسر و زبان‌شناس برجسته، ادیب و خطیب فرارودی ایرانی بود که بر علوم گوناگون روزگار دانا بود و مؤلفی پُراثر شمرده می‌شود.[۱][۲][۳][۴][
ابوعبدالله، محمد بن احمد بن ابوبکر بن فَرْح انصاری خزرجی اندلسی قرطبی، که به اختصار با نام قرطبی شناخته می‌شود، یکی از امامان بزرگ تفسیر اهل سنت است، که در قرن هفتم می‌زیست.[۱][۲] تاریخ تولد ابوعبدالله محمد بن احمد بن ابی‌بکر قرطبی اندلسی ذکر نشده، اما وفات او را سال ۶۷۱ق گزارش کرده‌اند.[۳][۲] اصلی ترین کتاب تفسیری وی تفسیر قرطبی است که با نام کامل الجامع لاِ حکامِ القرآن و المُبَیِّن لِما تَضَمَّنه مِن السُنّة و آیِ الفُرقان شناخته می‌شود.[۴]
پانویس
ابو حیان اندلسی
وفات ۷۴۵ ھ
ابن تیمیہ وفات 728 ھ
فخر الدین رازی ،وفات 1210 ء
No comments:
Post a Comment